Contextuele benadering: familieopstelling

 

 

 

De werkelijkheid van mensen is relationeel en intergenerationeel.
 
Thema’s waar iemand mee worstelt zijn ingebed in de context van de persoon. Er is een wisselwerking tussen het systeem waarin iemand leeft en werkt, de familie van herkomst en de persoon zelf. Een verstoord familiesysteem kan generaties lang doorwerken en voor problemen zorgen, zelfs al is er geen contact.
 
De Duplo-methodiek geeft de mogelijkheid om het leed dat je doormaakt of de belemmeringen die je in je leven tegenkomt (relatie, werk, studie, familie, zelfbeeld, gezondheid, …), in beeld te zetten. Zowel de popjes als ander materiaal maken verhoudingen tussen mensen duidelijk. Ze duiden mogelijke hulpbronnen binnen je relaties aan, maar ook welke thema’s je welzijn overschaduwen.
 
Sommige thema’s gaan al generatie na generatie mee. Een probleem in het Nu kan met een familieopstelling dmv de Duplo-popjes in beeld gezet worden. Daarnaast zetten we in een opstelling ook de problemen van de vorige generaties neer. Zo komen er verhelderende verbanden aan het licht.
 
Hoe komt het dat je met collega’s dezelfde conflicten steeds opnieuw tegenkomt? Waarom wil het maar niet lukken om een duurzame vriendschap aan te knopen en te behouden? Wat maakt dat je steeds dezelfde soort partner aantrekt? Het zijn maar enkele mogelijke vragen waarvoor een opstelling zinvol kan zijn.
 
Deze methodiek is inzichtgevend en verhelderend. Het structureert de soms verwarrende werkelijkheid. Het leidt tot bewustwording zodat grondige verwerking mogelijk wordt. Door te werken aan je blokkades en teleurstellingen uit het verleden kan de betrouwbaarheid binnen je relaties weer worden hersteld. Zo ontstaat er ruimte voor jouw eigen groei als individu. Je bent dan niet alleen eerlijk en verantwoord naar jezelf maar ook naar alle relaties om je heen. Je neemt op deze manier weer een eigen positie in het leven in.
 
Terwijl we praten kunnen we kijken naar de volgende situaties/moeilijkheden die je in het leven ervaart:
 
alle soorten relatieproblemen (kinderen, ouders, partners, familie, werk)
generatieconflicten
opvoedingsproblemen
verwerking (van rouw, verlies, mishandeling, seksueel misbruik)
identiteitsproblemen (onzekerheid, minderwaardigheidsgevoelens)
depressiviteit, somberheid
overspannenheid, burn-out
psychosomatische klachten

 

 

 

 

Vraag een afspraak:

 

  • Je kan een familieopstelling al of niet in combinatie met een Reiki-behandeling doen, zodat je je helingsproces ook energetisch kracht laat bijzetten.
  • De sessie duurt 2u en het tarief is 50 euro.
  • Kosteloos annuleren kan tot 48u voor de afspraak.
  • Je kan telefonisch afspreken op 0496/51.58.11 of onderstaand formulier invullen.

 

Vier dimensies

 

De relationele werkelijkheid van ieder mens omvat volgens Nagy (de grondlegger van de contextuele hulpverlening) 4 dimensies ofwel vormen waarin we dat wat we over de mens weten, kunnen ordenen. 

 

1 - De dimensie van de feiten

Erfelijkheid, lichamelijke eigenschappen, gebeurtenissen in het leven van de persoon zoals echtscheiding, adoptie, oorlog, werkloosheid, enz. Deze feiten beïnvloeden iemands leven.

 

2 - De dimensie van de psychologie

Wat zich in het individu afspeelt aan behoeften, gevoelens, gedachten, fantasieën en motivaties. Hoe hebben deze mensen die feiten en gebeurtenissen uit hun leven verwerkt?

 

3 - De dimensie van de interacties

De patronen van waarneembaar gedrag en communicatie tussen personen: gezinsstructuren, systeemregels, feedbackmechanismen, zondebokmechanismen enz.

 

4 - De dimensie van de relationele ethiek

Bij relationele ethiek gaat het om de rechtvaardigheid van de relatie, het relationele evenwicht, de balans van geven en nemen. Een relatie is rechtvaardig als er op de lange termijn evenwicht is tussen geven en nemen, tussen rechten en plichten. Deze dimensie zit verweven in de feiten, de psychologie en de interacties en is daar onlosmakelijk mee verbonden. Zij overkoepelt als het ware de andere drie dimensies. Er bestaat in families een "onzichtbaar grootboek" waarin die balansen tussen de familieleden bijgehouden worden. Wat in de ene generatie uit balans is geraakt, probeert men in de volgende weer in evenwicht te brengen. Deze beweging kan tot een verbetering in de toekomst leiden of tot een zich steeds weer herhalen van destructieve patronen.

 

Loyaliteit en gerechtigheid

 

Belangrijke begrippen in de contextuele hulpverlening zijn: loyaliteit en gerechtigheid. Met loyaliteit bedoelt Nagy de onverbrekelijke band tussen ouders en kinderen. Per definitie zijn vader, moeder en kind met elkaar verbonden: er is een bloedband die je nooit ongedaan kunt maken.

 

In het begin is een baby totaal afhankelijk van de zorg van zijn of haar ouders en is de relatie dus erg asymmetrisch. De ouders geven logischerwijze meer aan het kind dan het kind aan de ouders. Naarmate het kind groeit néémt het kind niet alleen, maar gaat het ook geven aan de ouders. Relaties zijn kansen om te geven en te ontvangen. Wanneer je geeft (vertrouwen), ontvang je zelf ook. Namelijk het recht om weer te ontvangen.

 

Gerechtigheid heeft te maken met de rechtvaardigheid binnen relaties. Het is niet rechtvaardig dat de één alleen maar geeft en de ander alleen maar ontvangt. Relaties kunnen alleen maar fair zijn door op een eerlijke manier zorg te hebben voor de terechte behoeften van de ander. Deze voelt zich dan ook weer gerechtigd om zorg te geven (aan jou).

 

Door de generaties heen heeft iedereen gegeven, aan zijn ouders, broers en/ of zussen in eerste instantie, later aan partner en evt. kinderen. Sommigen hebben in hun jeugd overbetaald, meer gegeven dan ooit is gezien, in welke vorm dan ook: of het nu op sexueel of emotioneel terrein is, behoeften van ouders hebben vervuld die door een kind niet te vervullen zijn. Anderen hebben onderbetaald, zijn niet of te weinig in staat gesteld om te geven, hadden een niet-ontvangende ouder(s). Dat kan maken dat je als het ware nog een rekening open hebt staan: een aantal onvervulde behoeften hebt, die je nu in je relaties (met partner; kinderen; vrienden; collegae, etc.) parten spelen. Contextueel hulpverlenen houdt in dat gezocht wordt hoe gestagneerde relaties weer aan betrouwbaarheid kunnen winnen, rekening houdend met de trouw (wat overigens heel onzichtbaar kan zijn voor anderen) van mensen aan hun gezin van herkomst.